Nu even niet
Vandaag ff geen tijd. De supermarkt roept & schoonmoeder op bezoek. (Nee, ik waag me niet aan grappen!).
Het roept bij mij de vraag op: zijn alle bloggers contactgestoorde nerds met teveel tijd? Hoe doet iedereen dat in combinatie met een gewoon sociaal leven? Forumdiscussietje waard.
Vandaag een zelfopgelegde mediastop. Dus even geen nieuws kijken. Mijn kop zit boordevol snot & informatie. Ik download gewoon het totale Internet en kijk later wel een keer...

Ondertussen…
Nog steeds gammelgriepgevoel. Vandaag zomert het zowaar 1 dag na met onverwacht blauwe hemel. Maar de stemming wil er niet echt in komen.
Vanmorgen viel ik al zappend in NCRV-programma waar men debatteerde over gasmaskers, miltvuur via sproeivliegtuigjes, chemische oorlogsvoering & andere verworvenheden der beschaving. Het begrip virus in een andere context dan de laatste tijd gehanteerd.
Kortom, weer genoeg momenten van verwarring. Draai als tegengif wat zonnige loungemuziek, maar hoor in mijn hoofd heel andere nummers:
Dylan’s “A hard rain’s gonna fall”, “Games without frontiers” van Peter Gabriel. En “It’s the end of the world as we know it”. (And I feel fine… zong Michael Stipe er toen nog vrolijk achteraan). Ga ‘Living through another Cuba’ van XTC maar weer eens draaien.

Another one bites the dust
Opsteker van de dag: het naderende einde van CDA-kroonprins Jaap de Hoop Scheffer. Ik had al een bloedhekel aan zijn voorgangers: de robot Brinkman en daarna kwam die Swiebertje-kloon Heerema. Maar Jaap versloeg ze qua irritatiefactor met verve.
Jaap met de fonkelende ogen, de sonore keelstem, het kapsel uit De Avonden. En die gesublimeerde motoriek van een op het schoolplein in het nauw gedreven jochie. CDA-oppositie in optima forma!
Marianne begint steevast te gillen zodra lachebekje Zalm op tv verschijnt. Ik bijt altijd stukken uit de afstandsbediening zodra Jaap’s rechtschapen hoofd in beeld komt.
Weer één zorg & een stukje huiselijke tv-folklore minder... Hoewel, Jaap's mogelijk opvolger lijkt me gelukkig ook marniks.

Time for a change

Alles verandert: de wereldorde, namen van militaire operaties, de pikorde binnen het CDA. Ook Marianne vond het tijd voor wat anders.
Daarom het vriendelijke verzoek aan vrienden, bekenden & familie: willen jullie haar voortaan aanspreken als Shi Meirong?
Door mijn blog is zij ook aan het surfen geslagen en op Mandarin Tools heeft zij haar nieuwe identiteit ontdekt. Voor wie haar een schriftelijke felicitatie wil sturen, zie hierboven (ff oefenen!). Lijkt calligrafisch wel een beetje op "Rijsttafel voor 6 personen met extra kroepoek" vond ik aanvankelijk.
Zei Lao-Tse het ooit al niet zo kernachtig: “Diep in ons hart zijn wij allen Chinees". Nou, als dat geen mooie afsluiter is...

Ziekmelding
Ben besmet door mijn lief. Sinds dinsdag liep ik al net zo te snotteren & te blaffen als Marianne vorige week. En vandaag is het duidelijk: dit is griep.
Verwacht vandaag dus niet teveel van mij beste kijkers. Want dat wordt pendelen tussen dekbed & pc.
De tijd die ik met mijn wollige kop vandaag nog achter mijn computertje doorbreng zal bovendien grotendeels bestaan uit technisch gesleutel aan dit blog.

Over besmetting gesproken
Open geen enquêtes over de ramp in New York. Het WTC-exe file gooit je pc plat!
(melding via LTP)

Fout(?) grapje
Over het WTC gesproken. Al vrij snel na de catastrofe had men het over herbouw. En nu niet op die link klikken!

Dringend verzoek
Gisteravond technisch geholpen door HTML-whizkid Jeroen. Die jaloers contstateerde dat ik in drie dagen al meer bezoekers had dan hij in maanden. Gniffel, gniffel . Daarom het dringende verzoek: bezoek nu allen Jeroen’s site!

Toeval?
Over bezoekers gesproken…
Zondag had ik ’t in dit blog over de namen van militaire operaties. Maandag bleek dat ik 1 blogbezoek uit Amerika had gehad. En gisteren blijkt dat Infinite Justice nu Enduring Peace gaat heten. Zou George Dobbeljoe dan toch…?
Persoonlijk had ik gekozen voor het nog iets softere Love, Peace & Happiness. Tja, ik blijf een kind van de sixties.

De wereld polariseert & verbroedert verder
Poetin pakt met een charme-offensief de Bondsdag in. In het Duits nog wel, maar dat kende hij nog van zijn tijd als KGB-kopstuk in Oost-Duitsland werkzaam was. Jammer voor hem dat “Ich bin ein Berliner” al een keer gebruikt was.
Gevolg: Schröder bekijkt sinds gisteren de strijd in Tsjetsjenië ineens met andere ogen.
Opportunisme viert hoogtij, maar voor sommige landen heeft het onverwacht prettige bij-effecten: de VS stellen leningen in het vooruitzicht, verlichten schuldenlasten, alles om maar iedereen op één lijn te krijgen. En ondertussen hebben zelfs boekhouders een marsorder gekregen.

Ondertussen in Nederland
In Almere is een haatkalender gevonden. Er is weer eens een enquête gepleegd waaruit blijkt wat angst teweeg kan brengen. Het Parool doet een poging tot geruststellende nuancering.
Toch kan ik niet ontkennen dat ik dit als buitengewoon spannende en fascinerende tijden ervaar. Echt het gevoel dat ik een cruciaal punt in de geschiedenis meemaak, hoe eng ook. Een soort koyaanisqatsi, zeg maar.
En als je het overleeft, heb je het nageslacht aardig wat te vertellen. “Opa, vertel nog eens over 2001”. Zuiver hypothetisch natuurlijk, want ik heb geen kindertjes. En daar kan ik, gegeven de omstandigheden, alleen maar blij om zijn...
Hè nee, dat wordt weer veel te serieus. Snel over naar iets luchtigs in de categorie

Geen groter vermaak dan leedvermaak.
Onze goedlachse, immer gezonnebankte Endemoller R.B. blijkt gewoon een agressieve zuipschuit. Is dan niets meer wat het lijkt? Laat ze maar lachen Ron!

Daar zit muziek in!
Alvast in mijn agenda genoteerd: op 8 oktober verschijnt eindelijk een nieuwe cd van Leonard Cohen, de brommende bard die mij al in heel wat melancholieke momenten tot steun is geweest.
En over muziek gesproken: wordt het niet eens tijd dat popmuzikanten zich uitspreken? Gekeken op de site van U2, toch nooit vies van een mening. Maar nix, noppes, nada. Een van de mooiste startpagina’s onder de popsites, dat wel.
Het wachten is ook nog steeds op een politiek correcte benefietsingle à la ‘We are the world’ of ‘Do they know it’s Christmas?’. Kan men het niet eens worden over het goede doel in kwestie? De hernieuwde stroom Afghaanse vluchtelingen lijkt mij toch een voor de hand liggende doelgroep. Of is Michael Jackson al ondergedoken in zijn gepantserde zuurstoftank?

TV-idee
Kan Maxima niet iedere avond op Nederland 1 t/m 3 de dag afsluiten? Gewoon als opstekertje voor de nacht. Ze hoeft nix te zeggen (nou ja, misschien "En morgen gezond weer op!" of zoiets), glimlachen & zwaaien is mij ruim voldoende. Zonder WA graag, want dat leidt alleen maar af.
Wisten jullie trouwens dat Malle Laxeerwind een anagram is van Willem-Alexander? Maar nu dwaal ik wel heel erg af. Hoogste tijd om te stoppen dus...

Hoera, ik tel eindelijk mee!
Word op mijn wenken bediend. Meldde ik gisteren nog dat er nooit naar mijn mening gevraagd werd, vandaag ontving ik post. Of ik mee wil werken aan Het Nationale Panel. Klinkt groter dan het is, maar tja, je moet klein beginnen. Men verwacht van mij gelukkig geen definitieve standpunten over de huidige wereldsituatie.
Blijkt een nieuw consumentenonderzoek waarmee ik "invloed kan uitoefenen op het beleid van overheid, dienstverleners, organisaties en fabrikanten van producten". En wie wil dat nu niet? Nederland & de Wereld gaan veranderen door toedoen van ondergetekende...!
Wat mij definitief over de streep trekt: er zijn "mooie en handige cadeaus" te verdienen! Ik twijfel: ga ik voor het vogelhuissetje geïnspireerd op de Amsterdamse grachtenpandgevels (8420 punten) of het stijvlolle Jeu-de-boulestasje (1850 punten)?
En zo zijn er nog vele andere geschenken te vinden die een modern leven kunnen optimaliseren. Zo'n mini-koelkast naast mijn computer lijkt me ook wel wat. Maar liefst 32250 punten. En rest mij daarvoor wel genoeg tijd?

Oh, oh, dat laatste klinkt toch weer als de hypochonder die ik liever niet ben. Was ik dan niet op zoek naar een nieuw zelfbeeld? (Gelukkig heet ik geen Piet. Mijn vader zaliger overigens wel, maar dat is weer een ander verhaal...)

Nee Sombermans blijft oog houden voor de kleine dingen
Mijn Marianne (toch al een zelfverklaarde Windows Weduwe) beziet mijn nieuwe bloghobby met stimulerend enthousiasme en ziet mij creativiteit gebruiken die ik in werk niet kwijt kan.
Ontvang naar aanleiding van mijn online gaan felicitatie van Anja (vind mij een "knapperd" - goed gezien!). Ludo mailt zijn "beste wensen voor het borelingske" en pleegt gelijk promotie in zijn eigen weblog. En Rob mailt: "gefeliciteerd met je eigen leuke, informatieve en linke Q-Blog".
Nog maar net online en ontvang al een uitnodiging voor een weblogmeeting.
Mijn ego groeit beste kijkers! Waarvoor mijn dank.

Nog even dit
Al eerder vroeg ik mij af of humor aan deze vooravond van een mogelijk Armagedon wel kon. (Op deze gelijknamige site is opvallend genoeg het aftelmechanisme al gestopt....). Maar als ze zich in Kabul kunnen bescheuren, wat let mij dan?

En dan nu echt tot slot...
Je kent ze wel, die mensen "die het altijd al gezegd hebben". Betweters. Hebben wij niet allemaal zo'n buurman?
Mensen die "het al lang hadden zien aankomen" heten anders. Die noemen we zieners en visionairen. Nostradamus is momenteel één van de meest ingetikte zoektermen (en misquoted people) op het Net.
Als dagsluiting in het rijtje Onwaarschijnlijke Profeten: de geniaal-gekke gnoom Prince. The Artist Formerly Known As TAFKAP voorspelde het drie jaar geleden allemal al in Utrecht...

Geen mening
Vandaag nauwelijks gelegenheid om te surfen en geen tijd voor ontboezemingen. Vooral bezig de mogelijkheden van mijn weblog verder te onderzoeken. (Hoe zet ik er bijvoorbeeld af en toe een plaatje op?) Dus als ik vandaag wordt geenquêteerd (wat helaas nog nooit gebeurd is), dan vul ik 'geen mening' in. Geeft wel een rustgevend gevoel.

Geen commentaar
Sommige mensen hebben geen (of nauwelijks) woorden nodig. Zij becommentariëren hun wereldbeleving m.b.v. fotologs. En laten anderen daar dan weer met woorden op reageren. Vaak interessant, verassend & mooi, zoals o.a. Depth of Field. Weer anderen gaan gewoon door met het scheppen van hun eigen wereld.

Ondertussen neemt in Holland de paranoia toe: O.B. Laden is zoek en de BVD wordt overspoeld met reacties. Zou hij dan toch op Urk zitten?

Ondertussen in de afdeling Mooi (But Wotdefok Izzit?): Qrime (en ook uiterst klikbaar:) Incorect.

Het begin
Sinds 11 september ben ik nog meer in de ban van Internet dan voorheen. Nu eens niet om eindeloos muziekjes te downloaden, maar veel meer als informatie- en communicatiemedium.
Al surfend op zoek naar aanvullende informatie over wat er in de wereld op dit moment omgaat en hoe daarover op Internet wordt gediscussieerd en gecommuniceerd. Schrik me het ene moment te barsten en voel me het andere moment 'gerustgesteld' door het feit dat er nog mensen zijn die licht zien.

Op zoek naar meningen, prikkelende gedachten en ook onverwacht mooie dingen. En tussen alle triestheid, spanning en verwarring gek genoeg ook nog leuke zaken. Want het Internet blijft altijd verrassen. En ik blijf ook lachen. Zolang het nog kan. Dan maar als een boer met kiespijn.

Bemerk ook bij mezelf een behoefte om dan maar vanachter mijn computer te gaan communiceren. Wil iets doen met mijn surfgedrag. Mail columns en vreemde sites die ik tegenkom door aan vrienden, deponneer af en toe mijn 'mening' in forums, onderteken zelfs een cyberpetitie. Mail een tekst naar Loesje: "Oneindige Rechtvaardigheid klinkt net zo creepy als Heilige Oorlog". Mijn twijfels in een notedop...

En (her)ontdek tussen de bedrijven door het fenomeen weblog. Bezoek heel wat fraaie exemplaren. Zelfs ouwe lullen als Wim de Bie blijken te 'bloggen'. En ik val tenslotte inmiddels ook in die categorie. Al snel rijpt het idee om er zelf ook eens iets uit te proberen.

En dit dan is het eerste voorzichtige resultaat.....

--------------------------------------------------------------------

Goed, het systeem werkt. Maar hoe nu verder?
Wat is precies de bedoeling van dit weblog? Wat wil ik met mijn eigen stukje cyberspace? Zoals gezegd: deels mijn surfgedrag vastleggen. In woorden & zinnen zonder journalistieke pretentie. Soms net zo associatief als dat surfgedrag zelf. En mijn verbazing delen, mijn verwondering beschrijven als ik daar zin in heb. Maar af en toe gewoon ook gekke sites tippen of banale privédingetjes noteren.

In de categorie Klein Leed bijvoorbeeld: de verkoudheid van mijn lief Marianne. Geveld na een week snotteren & blaffen en geniet nu van een dekbedweekend. Nou ja, beter dan buikpijn, moet je maar denken.

Vraagje
Wie verzint toch die protserige namen voor militaire operaties? De laatste tijd gaan ze steeds bijbelser klinken: eerst Essential Harvest en nu weer Infinite Justice. Vast iemand die naar foute actiefilms kijkt. Of b-keuze poëzie leest. Nee, geef mij dan maar de edele kunst der haiku's!
Trouwens, er wordt gezocht naar een andere naam dan Oneindige Rechtvaardigheid. Schijnen de fundamentalisten het copyright op te hebben.